နတ္ျပည္မွာ မိနစ္သံုးဆယ္

ကၽြန္ေတာ္ နတ္ျပည္ကိုေရာက္လို႔ လက္က နာရီကိုၾကည့္လိုက္ေတခါ မိုးထကိုးနာရီ။ နတ္ျပည္ဆုိစြာ စာတိမွာရာ ဖတ္ဖူးေစာ္ပါ။ အဂုကိုယ္တိုင္ ေရာက္နီဗ်ာလ္။

ဟုတ္ကဟုတ္ယင့္လား။ လူတိလုပ္ေလ့ လုပ္ထ လုပ္ကတ္ေတအတိုင္း ကိုယ့္ဘယ္ဘက္လက္ကို ညာ ဘက္လက္နဲ႔ ဆိတ္ၾကည့္ေရ။ ကိုယ့္ႏွာေခါင္းကို ဆိတ္ၾကည့္ေရ။ ရင္ဘတ္ကို ဆိတ္ၾကည့္ေရ။ ေပါင္ရင္းကို။ ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ နာေရ။ ငါ နတ္ျပည္ကို ေရာက္နီစြာ ေသခ်ာစြာ မီးမလာစြာထက္ ေသခ်ာသိယင့္။ အဂေယာင့္ နတ္ျပည္ကို ေရာက္နီစြာ မဟုတ္လားေယ။

ၿမီးအႏွစ္

"အဟင္း... အဟင္း... မေယဘု လင္ေနာက္လိုက္လားခဗ်ာယ္လတ္ အဖသည္..."

"ဟင္... ဟုတ္လာ ဇာက အေကာင္နန္႔လဲခ်င့္"

"အဟင္း... အဟင္း... ႐ြာအေနာက္ပိုင္းက ငနီေအာင္ဆိုေရ ကေလေခ်နန္႔လို႔ အိမ္နားကလူတိေျပာကတ္ေတ အဖသည္"

"အဖသည္မွာက အမိသည္ကိုရာ အျပစ္တင္ဖို႔ ျမင္ေရမဟုတ္လားဂု။ ခီြးသမီးေခ် အိမ္ကို လာ၀ံ့လာဘတ္စီ... အသီသတ္ပစ္လိုက္ေမ"

မဏိစႏၵာနန္႔ ေတာသူမ

႐ြာသာယာဆိုေရ႐ြာမွာ အခ်မ္းသာဆံုးျဖစ္ေတ ႐ြာသူႀကီးမွာ သမီးတစ္ေယာက္ ဟိေရလတ္။ ယင္းသူေခ်ေရ ၀ါကၽြတ္ပြဲအတြက္ ထဘီနန္႔ အကၤ်ီ၀ယ္ဖို႔အတြက္ ၿမိဳ႕ကို လားေရလတ္။

ၿမိဳ႕ကိုေရာက္ေတခါ ၀ယ္စရာတိကို ၀ယ္ယူၿပီးေက ထမင္းစားဖို႔ ထမင္းဆိုင္ကို ၀င္ေရလတ္။ ထမင္းစားၿပီးခါ ယင္းမမေခ်က ဆိုင္သွ်င္ကို အဂုပိုင္ မီးပါေရလတ္။

ၾကက္လိုင္လိမ္

႐ြာတစ္႐ြာမွာ သားအဖႏွစ္ေယာက္ ဟိပါေရ။ ယင္းသားအဖ ႏွစ္ေယာက္မွာ အဖသည္ေရ မိုးလင္းကပင္ နီ တ၀င္ အရက္မူးနီစြာ တစ္ရက္မပ်က္ နိတိုင္းပါ။ သားကေတာ့ခါ ညဇာဖက္တိုင္ေက နိတိုင္း ၾကက္ခိုးစားေလ့ ဟိပါေရ။

တစ္ရက္နိ ညဥ့္ခါ အဖသည္ေရ ထံုးစံအတိုင္း ေရခ်ိန္လြန္ၿပီးေက အိပ္နီေရ အခ်ိန္မွာ သားေရာက္လာ ၿပီး ေက အဖသည္ကို ႏွဳိးပနာ-

ပ်င္းလို႔မ႐ီြးစြာ

ေက်ာင္းသား/သူ (၈၆)ေယာက္ ေလာက္ဟိေရ န၀မတန္း စာသင္ခန္းတစ္ခန္းက အျဖစ္အပ်က္ေခ်တစ္ခုပါ။ တစ္ရက္နိ အဂၤလိပ္စာသင္ျပေရ ဆရာမက အဂၤလိုပ္စာ Essay တစ္ပုဒ္႐ီြးပီးလုိက္ပါေရ။ ယင္း Essay ကို ေနာက္နိမွာ ႐ီြးေျဖစစ္ေဆးဖို႔အတြက္ ရေအာင္ က်က္မွတ္လာပါလို႔ ေက်ာင္းသား/သူတိကို မွာလိုက္ ပါေရ။

သူ႐ို႕အခ်င္းခ်င္းရာသိေရ

ကၽြန္ေတာ့္အမိနာမည္ ၾကာဇံဦး။ စ်ီးေရာင္းပါေရ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းစာေလာက္ရာ သင္ဖူးပါေရ။ ကၽြန္ေတာ့္ အမိဆိုင္နန္႔ မနီးမ၀ီးမွာ အဖိုး ေမာင္ညိဳဦး နီပါေရ။ ယင္းအဖိုးလည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထြက္ျဖစ္ပါေရ။ ကၽြန္ေတာ့္ အမိဆိုင္က ပစၥည္း၀ယ္ဖို႔ဆိုေက အေခ်တစ္ေယာက္ကို စာတိုေခ် တစ္ေစာင္႐ီြးၿပီးေက ၀ယ္ခိုင္း နီက်ပါ။