ဒီလိုပါ...။
ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက သုျမခိုင္ဆိုတ့ဲ လူ႐ြယ္တစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။ သူဟာ သူ႔ဇနီးနဲ႔အတူ ႐ိုး႐ိုးသားသား လုပ္ကိုင္စားေသာက္ ေနထိုင္ခ့ဲပါတယ္။
အိမ္တြင္းမွဳ အလုပ္ကိစၥေတြကိုလည္း သုျမခိုင္က ဇနီးကို ကူညီလုပ္ကိုင္ေပးေလ့ ရွိခ့ဲပါတယ္။
သူဟာ ဇနီးရက္ကန္းယက္ေနရင္ ထမင္းဟင္းေတြ အဆင္သင့္ျဖစ္ေအာင္ ခ်က္ျပဳတ္ေပးထားေလ့ ရွိတတ္ သူလည္း ျဖစ္ပါတယ္။
တစ္ေန႔ေတာ့ ဇနီးသည္ ရက္ကန္းယက္ေနတုန္း ျဖစ္ပါတယ္။
ရက္ကန္းခ်ည္မွာ ယင္ေကာင္ေတြက စုၿပံဳနားလို႔ ေနၾကပါတယ္။
ခ်ည္မွာက ထမင္းနဲ႔နယ္ၿပီး အစာတင္ထားရတ့ဲအတြက္ ခ်ည္ေခ်းလို႔ေခၚတ့ဲ ထမင္းရဲ႕ အနယ္အညွိေတြ ကပ္ၿငိေနလို႔ ယင္ေကာင္ေတြ ရက္ကန္းခ်ည္မွာ နားၿပီးေတာ့ က်ၾကတယ္။ အေၾကာင္းကေတာ့ ထမင္းအညီွ အေဟာက္ အပုပ္အသိုးေတြကို ခုလို လာေရာက္ စားေသာက္ေနၾကတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
