အစၥလာမ္ႏိုင္ငံမ်ား ပူးေပါင္းေဆာင္႐ြက္ေရးအဖြဲ႔ (OIC)ကို အစၥလာမ္ ဘာသာ၀င္ႏိုင္ငံေပါင္း (၅၇)ႏိုင္ငံ (အမွန္မွာ အစၥလာမ္ဘာသာ၀င္ (၅၆)ႏိုင္ငံႏွင့္ ပါလက္စတိုင္းတို႔ ျဖစ္သည္)ျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းထားသည္။ တစ္ခါ တစ္ရံတြင္ ၄င္းအဖြဲ႔၀င္ႏိုင္ငံ အေရအတြက္ မ်ားျပားမႈေၾကာင့္ အိုအိုင္စီသည္ လူ႔အခြင့္အေရးမွစ၍ စီးပြားေရး အဆံုး၊ ပညာေရးမစ၍ အၾကမ္းဖက္၀ါဒအဆံုး ကိစၥရပ္တိုင္းနီးပါးတြင္ မြတ္စလင္မဟုတ္ေသာ ကမာၻအုပ္စု ကို ဆန္႔က်င္ေသာ စုစည္းညီညြတ္သည့္အစၥလာမ္တပ္ဦးကို ပိုမိုတိုးတက္ေကာင္းမြန္လာေအာင္ အဆင့္ျမွင့္ တင္ရင္း (အထူးသျဖင့္ ကုလသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးအတြင္းတြင္) ျပင္းထန္ၿပီး အမ်ားအားျဖင့္ မလိုလား အပ္ေသာ လႊမ္းမိုးမႈရွိေနသည္။
သို႔ေသာ္ အိုအိုင္စီ၏ အဓိကအေၾကာင္းရင္းမွာ အိုအိုင္စီအေနျဖင့္ ဘဂၤါလီမြတ္စလင္မ်ား (The Bengali Muslims)သည္ ရခိုင္ေျမကို ပိုင္ဆိုင္သူမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း ေကာက္ခ်က္ဆြဲၾကမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ (၄င္းအဖြဲ႔အစည္းအေနျဖင့္ ထိုသုိ႔ေကာက္ခ်က္ဆြဲခ့ဲ၊ ေကာက္ခ်က္ဆြဲဆဲပင္ျဖစ္သည္။) ထို႔ျပင္ အိုအိုင္စီအဖြဲ႔ သည္ ရခိုင္လူမ်ဳိးတို႔၏ စကားသံမ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳမည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အိုအိုင္စီအဖြဲ႔၏ သမိုင္းေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္တြင္ ႏိုက္ဂ်ီးရီးယားႏွင့္ အီဂ်စ္တို႔မွ ခရစ္ယာန္မ်ားကို အစုလိုက္အၿပံဳလိုက္ သတ္ျဖတ္မႈမ်ား၊ ထိုင္းေတာင္ပိုင္းမွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ (၅၀၀၀)ကို သတ္ျဖတ္မႈ၊ ဆူဒန္ႏိုင္ငံက က်ဴးလြန္ခ့ဲေသာ မ်ဳိးတံုးသတ္ျဖတ္မႈ စသည္တို႔ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အိုအိုင္စီက ဘယ္တုန္းကမွ မ႐ွဳတ္ခ်ခ့ဲဘူးေပ။
